Sinds 2001 kan in Nederland de opleiding tot Equitherapeut SHP-E(NL) die meer dan de Europese standaards van de FATP (internationaal Forum der Ausbildungsträger einer Therapie mit dem Pferd) vervult worden gevolgd. Deze opleiding wordt aangeboden op het opleidingsinstituut HippoCampus (Instituut voor Equitherapie en Hippische Sportpsychologie/Cranendonck) volgens de kwaliteitsrichtlijnen van de SHP-E(NL). Dit is op het moment de enige opleiding op dit niveau met een opleidingsduur van 2 jaar ( 600 cursusuren waaronder cursusuren en uren praktijk onder supervisie (zie urentabel) in Benelux, waarin theorie, praktijk en kwaliteitsbewaking op deze manier met elkaar verbonden zijn. Voor een gedetailleerd beeld van de dimensies van deze opleiding in vergelijking met andere opleidingen zie Omschrijving en Vergelijking . De ontwikkeling en het concept van Equitherapie SHP wordt omschreven in het boek Equitherapie (SHP)
Het totaal aantal uren inclusief hippisch gedeelte, extra hippische modules en basiscursus alsmede supervisiemodule en praktijkproject is nu vastgesteld op een totaal van 600 opleidingsuren. Hier is ook rekening gehouden met de in de vrije tijd plaatsvindende activiteiten, die vanuit de basiscursus begeleid worden. Door verkleinen van de groepen vanaf 2018 is nu nog meer individuele begeleiding en supervisie tijdens de reguliere modules voor de deelnemer mogelijk.
Volgt de gediplomeerde Equitherapeut SHP-E(NL) in het vervolg de voor de certificering noodzakelijke bijscholingen en supervisie is de weg na 2 jaar beroepspraktijk open voor een Europese erkenning. Hieraan wordt op internationaal niveau gewerkt door SHP-E(NL) in samenwerking met andere Europese opleidingsorganisaties voor "Equine Assisted Therapy”.
als organisatie voor opleiding en registratie van Equitherapeuten aangesloten bij de internationale vakorganisaties voor therapeutisch paardrijden FATP en FRDI. En ook door de beschermde naam en logo Equitherapeut SHP-E(NL) binnen Benelux te integreren. In tegenstelling tot de al jaren gecertificeerde en bewaakte praktijken in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, bestaat in andere landen over het algemeen nog geen "keurmerk” of registratie voor Equitherapie of therapeutisch paardrijden. Ook in de genoemde landen is er wat wildgroei, maar cliënten kunnen wel vertrouwen op bedrijven, die een gecertificeerde therapeut geregistreerd bij een basisorganisatie in dienst hebben. Dit heeft ook zijn weerslag in de praktijk van verzekeringen, die alleen maar tot uitkering overgaan indien een geregistreerde therapeut op een bedrijf met het paard heeft gewerkt. In Nederland is nu door de beschermde titel en het certificeringsbeleid van SHP-E(NL) een soortgelijke situatie ontstaan.



De Nederlandse Opleiding tot Equitherapeut SHP-E(NL) omvat een cursus van 2 jaar verdeeld over 9 weekeindmodules per opleidingsjaar en de examen-evaluatiemodule, het zelfstandig werken aan praktijkprojecten met intervisie en supervisie huiswerk en het oefenen in eigen tijd evenals een examen voor een internationale examencommissie.
Studenten moeten over een basisopleiding op therapeutisch, pedagogisch of paramedisch terrein op minimaal HBO of universitair niveau beschikken en daarnaast nog een hippische basisscholing.
Toelating tot de opleiding vindt plaats via deelname aan een kennismakingsworkshop en een toelatingsgesprek. Deze beginnen voor de in de herfst startende opleidingsgroep steeds in de lente daarvoor.

Investeren in een eigen groeiprocesDe Nederlandse opleiding voor Equitherapie SHP-E(NL) voldoet wat deze punten betreft niet alleen aan de kwaliteitseisen (FATP) , maar loopt in sommige punten zelfs voorop in zijn opleidingssysteem. Vooral ook wat de begeleiding van cursusdeelnemers en hun "groeiproces tot Equitherapeut” betreft . Deze opleiding omvat de meeste mogelijkheden voor supervisie en intervisie van alle op het moment aangeboden FATP-opleidingen. Het doel is om de Equitherapeut in staat te stellen in zijn latere praktijk steeds gebruik van soortgelijke evaluatiemogelijkheden te maken om zijn kwaliteit te kunnen waarborgen en ook zijn eigen proces te kunnen ondersteunen.
Hippische kennis en vaardigheden 
Tijdens de opleiding wordt met het paard als medium gewerkt. Daarom is er naast de opleiding tot Equitherapeut ook een hippisch diploma (liefst "Voltigeleider”) nodig om ook de methodische opbouw van het werken met de cliënt en het gelongeerde paard goed onder de knie te hebben. Deze hippische opleiding kan via de door SHP-E(NL) in samenwerking met de KNHS georganiseerde opleiding "Instructeur Voltige 2” (die eens in de twee jaar plaatsvindt) worden gevolgd. Bovendien zijn 4 extra hippische modules verplicht : (1) sportfysiologie, (2) sportpsychologie, (3) De psychologie van paard en mens en (4) Psychomotoriek van de onafhankelijke zit.

Het opleidingsconcept is recent vernieuwd in richting kleinere opleidingsgroepen en meer individuele begeleiding van de deelnemers ook wat betreft de hippische technieken. (3 - max 8 deelnemers) . Mede door de Corona Crisis hebben wij in de lopende groep ook gebruik van e-learning en supervisie via internetcommunicatie ingebouwd. En wij werken op moment ook met een hygieneconcept tijdens alle workshops en de opleiding zelf.
Sinds 2001 kan in Nederland de opleiding tot Equitherapeut SHP-E(NL) die meer dan de Europese standaards van de FATP vervult worden gevolgd. Deze opleiding wordt aangeboden op het opleidingsinstituut HippoCampus volgens de kwaliteitsrichtlijnen van de SHP-E(NL). Dit is op het moment de enige opleiding op dit niveau met een opleidingsduur van 2 jaar (600 cursusuren) in Benelux, waarin theorie, praktijk en kwaliteitsbewaking op deze manier met elkaar verbonden zijn. De ontwikkeling en het concept van Equitherapie SHP wordt omschreven in het boek Equitherapie (SHP).
De naam "Equitherapeut SHP-E(NL)" is sinds 2008 binnen Benelux een beschermde naam met tevens beschermd bijpassend logo geworden. Hiervoor werd in 2007 een uitgebreid certificeringbeleid ontwikkeld.
Vanaf 2008 is de opleiding tot Equitherapeut SHP-E(NL) daarom ook aangepast op een aantal punten. De opleidingsuren werden uitgebreid en het hippische gedeelte heeft er in samenwerking met de KNHS extra dimensies bij gekregen. Tijdens de deelname aan een EU Leonardo da Vinci Project in 2011 2012 heeft SHP zich ervan kunnen overtuigen, dat de opleiding tot Equitherapeut SHP binnen Europa van uitstekende kwaliteit is en SHP hierin een voortrekkersrol binnen Europa speelt.
In 2018 werd de opleiding vernieuwd: Het curriculum is nu vastgesteld op 1/3 theorie, 1/3 zelfervaring, eigen proceservaring en evaluatie en 1/3 praktische oefeningen. Tussen de cursusdagen wordt huiswerk via e-mail en lesmateriaal geregeld.
Het totaal aantal uren is nu vastgesteld op 600 opleidingsuren. Door verkleinen van de groepen is nu nog meer individuele begeleiding en supervisie tijdens de reguliere modules mogelijk.
Het doel was ook in Nederland te komen tot een soort "kwaliteits-keurmerk voor Equitherapeutische activiteiten". Dit doel is inmiddels bereikt door oprichting van SHP-E(NL) als organisatie voor opleiding en registratie van Equitherapeuten aangesloten bij de internationale vakorganisaties voor therapeutisch paardrijden FATP en FRDI.
Een gedeelte van de opleidingen wordt op HippoCampus door dr. Ulrike Thiel verzorgd en een gedeelte door docenten afkomstig uit de andere internationale organisaties. De examens worden afgenomen door examinatoren die als "Reittherapeuten" en opleiders verbonden zijn aan de FATP-organisaties (DKThR, ÖKThR, SG-TR, SV-HPR, SHP-NL).
Van de therapeut wordt naast een afgesloten opleiding (pedagoog, sociaal-pedagogisch hulpverlener, psycholoog of paramedicus) geëist, dat hij de combinatie paard–cliënt zodanig kan begeleiden, dat hij op elk moment van het proces weet waar hij mee bezig is. Hij moet veel weten over zijn eigen dynamiek en bereid zijn zichzelf te blijven controleren.
Hippische kennis: Naast de opleiding tot Equitherapeut is een hippisch diploma (liefst "Voltigeleider") nodig. Bovendien zijn 4 extra hippische modules verplicht: (1) sportfysiologie, (2) sportpsychologie, (3) De psychologie van paard en mens en (4) Psychomotoriek van de onafhankelijke zit.