Internationale ontmoeting en workshop in Soerendonk (7 oktober 2011)

Voor foto's van dit evenement zie ook onze fotopagina.
Op 7, 8 en 9 oktober 2011 heeft er een internationale ontmoeting plaatsgevonden in Soerendonk. Ik zal verslag doen van mijn ervaringen op 7 oktober – tevens de dag van de bijscholing.
Op de agenda stond de rondleiding en de workshop van SHP.
Halverwege de ochtend druppelden de eerste deelnemers uit België, Frankrijk, Duitsland en Slowakije binnen. Na een heerlijke kop koffie leidde Ulrike de deelnemers rond over haar domein. Er was oprechte belangstelling voor zowel de gebouwen als de kudde paarden en de manier waarop deze worden gehouden.
Het werd op deze manier duidelijk hoe de opleidingsplaats als een voorbeeld dient voor de verzorging en huisvesting van therapiepaarden. Hoe de therapiepaarden tevens opleidingspaarden zijn. Gedurende de opleiding worden de paarden aan de studenten overgelaten, zodat zij de kans krijgen om van de paarden te leren.
Na de rondleiding was er gelegenheid om met elkaar van gedachten te wisselen over de rol van het paard en de manier van werken binnen de opleiding. Er werd gesproken over hoe in de opleiding gewerkt wordt aan de relatie-, uitvoerings- en pasvormdriehoek. Als student kon ik hier een waardevol woordje over meespreken op basis van mijn eigen ervaringen binnen de opleiding.
Er stonden spelletjes en zelfervaringsoefeningen rond en op het paard op het programma. Prisca zette hierbij haar beste beentje voor.
Prisca in actie tijdens de zelfervaringsoefeningen.
Deelnemers leggen hun ervaringen vast op papier.
Voor de deelnemers was het in het begin wat onwennig, maar al snel zorgden de activiteiten voor veel ontspanning en plezier. De bereidheid tot uitproberen en samenwerken ontstond zo spontaan. Eerst de opwarmspelletjes, daarna stilaan de samenwerkingsoefeningen en van daaruit overgaand naar de zelfervaringsoefeningen. Iedereen kreeg de gelegenheid om ervaring op te doen met de equitherapie zoals die binnen de SHP wordt aangeboden, en daar werd grif gebruik van gemaakt.
Als afsluiting werd gevraagd om een tekening te maken over de opgedane ervaringen, zoals dat ook binnen de opleiding gebruikelijk is. Dat verzoek werd met volle inzet ingewilligd.
Wat mij het meest is bijgebleven, is dat ik geen van de mensen kende toen ik die ochtend naar Soerendonk reed. Na de middag met Prisca was het ijs gebroken en was er een team gesmeed dat nieuwe energie had opgedaan om de komende dagen hard aan het werk te gaan.
Maria van Eijk
On October 7–9, 2011, an international meeting took place in Soerendonk, Netherlands. I would like to share my experiences regarding October 7th, which was also the day of the workshop.
Agenda: A guided tour and a workshop focusing on the SHP Equitherapy training methods.
Halfway through the morning, the first participants from Belgium, France, Germany, and Slovakia arrived. After a nice cup of coffee, Ulrike Thiel guided her guests around her domain. Everyone showed sincere interest in the buildings, the herd of horses, and how they are kept.
It became clear how our training school serves as an exemplary model for the keeping and treatment of therapy horses. Therapy horses are training horses as well; during the training, students learn directly from the horses.
After the tour, we discussed the training program, the role of the horse, and our working methods. Our students learn to continually develop a triangular relationship between themselves, the horse, and the client during the therapeutic process. As a student, I was able to speak about my own experiences within the training.
The program featuring the horse Prisca included movement, self-awareness perception, communication exercises, and games—both individually and with partners—during a movement dialogue with the horse.
At the beginning, the participants needed a little adjustment time, but soon enough the activities were fun and everyone relaxed. A spontaneous willingness to try and cooperate emerged naturally. Everyone got the opportunity to experience equitherapy as practiced by SHP.
Finally, participants expressed their experiences through drawings, a standard practice in our training that also teaches us how to discuss clients' artwork with them.
I hadn't met anyone before; the participants were strangers to me. After the workshop with the horse, I felt completely at ease with the company. Within the team, we gained positive energy to tackle the work ahead during the following weekend.