Helpen met Paarden – Equitherapie
FAQ Vraag 5
Reactie op kritiek: Wetenschappelijke houdbaarheid en belangenverstrengeling
Volgens schrijfster is er een veel beter alternatief, wat ook de enige goede manier zou zijn. En dat is de opleiding van schrijfster. Dit heeft op zijn minst de schijn van mogelijke belangenverstrengeling.
Als wetenschappelijk georiënteerde organisatie zou je dit m.i. niet moeten willen.
Natuurlijk doet SHP heel veel goede dingen, met de juiste intentie, beweegredenen, ethiek.
En dat doen heel veel anderen ook die daarom respect verdienen. Er zijn meerdere wegen naar Rome en SHP is er daar één van, maar niet de enige.”
SHP ontving naar aanleiding van dit artikel veel (waaronder ook emotionele) reacties van mensen die zich kennelijk door de algemene kritiek van SHP aangesproken voelden. Er werd verondersteld dat SHP alle „medeaanbieders” van onloutere motieven zou willen beschuldigen.
Echter benadrukt SHP in dit artikel dat „ervaringsdeskundigen” die geen duidelijkheid geven over hun opleiding, werkmodel, kwalificaties, praktijkrichtlijnen, ethische code en de veiligheidsnormen die zij naleven bij het werken met mensen en paarden, met de nodige voorzichtigheid moeten worden benaderd. Dit simpelweg omdat professioneel therapeutisch werk met mensen en paarden bovengenoemde aspecten en volstrekte helderheid naar de cliënt toe omvat. Aanbieders die op hun homepage hierover geen duidelijke informatie verstrekken, durven wij daarom dubieus te noemen.
SHP spreekt zijn bezorgdheid erover uit dat dubieuze en professionele aanbieders over één kam geschoren worden, vooral wanneer er onverhoopt iets misgaat tijdens de therapie.
Het systeem van SHP wordt als een mogelijke – maar zeker niet het enige „juiste” – kwaliteitssysteem ter oriëntatie exemplarisch uitgelegd, omdat equitherapeuten SHP ernaar streven over al deze punten te informeren alvorens een cliënt aan te nemen.
Iedereen die op professionele manier therapeutisch met paarden en mensen werkt, verdient uiteraard ons respect.
De visie van SHP
Waarom wel kwalificaties voor deze werkvorm?
Equitherapie SHP is doelmatige, systematische procesbegeleiding met ondersteuning van het individuele therapiepaard als katalysator en co-therapeut. Voor SHP en een aantal internationaal actieve partnerorganisaties waarmee wij coöperepen, is het cruciaal dat voor cliënten en verwijzers helder wordt gecommuniceerd om welke activiteit het gaat (AAT: Animal Assisted Therapy of AAA: Animal Assisted Activities) en volgens welk model wordt gewerkt.
Gaat het om AAA, dan zijn minimaal hippische kwalificaties en kennis over de aard, huisvesting en bejegening van het paard noodzakelijk. Gaat het om AAT, dan komt daar de eis bij van gedegen kwalificaties in de hulpverlening, specifieke AAT-vaardigheden, een ethische code en absolute transparantie tegenover cliënten en verwijzers over het gehanteerde model. Op basis daarvan kan men een verantwoorde eigen keuze maken aan wie men zich wil toevertrouwen voor het eigen proces.
Internationaal gedragen kwaliteitsbewaking
Niet alleen SHP, maar ook andere internationale organisaties voor Animal Assisted en Mediated Assistance and Therapy ondersteunen de visie dat het niet voldoende is om enkel een zorgberoep (bijv. erkend therapeut) en/of een hippisch diploma op zak te hebben om psychosociale en pedagogische processen met paarden en cliënten te kunnen begeleiden.
Hierom zijn er inmiddels diverse kwaliteitsbewakingsorganisaties (voor AMAT en AAT) ontstaan die zorgen voor de certificering van personen en bedrijven in deze sector. SHP is aangesloten bij en onderhoudt contacten met een aantal van deze instanties, met als doel de dieren en cliënten te beschermen en hen te helpen exact te weten waarop ze kunnen rekenen (kwalificaties, werkmodel en werkvorm, vaardigheden, ethische en hippische verantwoording, etc.) bij de keuze van een therapeut.
De complexiteit van de driehoeksrelatie
In de equitherapie (SHP) wordt gewerkt binnen een unieke driehoeksrelatie tussen paard, cliënt en therapeut. Dit eist extra vaardigheden van de therapeut die meer inhouden dan algemene paardenervaring of een instructeursdiploma.
De therapeut moet zich er in de eerste plaats van bewust zijn hoe de eigen persoonlijke inbreng doorwerkt in de relatie met het paard. Hierin kunnen projectieprocessen, eigen weerstanden en emoties van de therapeut ten opzichte van het therapiepaard een rol spelen, die op professionele wijze begeleid en gereguleerd moeten kunnen worden. Dergelijke vaardigheden worden doorgaans niet geleerd binnen een reguliere therapieopleiding of door ervaring als ruiter of instructeur.
