Helpen met Paarden – Equitherapie
FAQ Kennis over doelgroepen
Kan elke equitherapeut SHP met alle doelgroepen werken?
De opleiding tot equitherapeut is gebaseerd op een gedegen basisberoep in de zorg en reeds aanwezige deskundigheid in het procesmatig begeleiden van cliënten. De equitherapeut brengt de deskundigheid voor de eigen doelgroep mee vanuit het eigen basisberoep en dient zich ook als equitherapeut te specialiseren binnen die voor hem of haar bekende cliëntengroep.
Tijdens de opleiding leert de therapeut om equitherapie te integreren in het eigen behandelmodel. De hiervoor benodigde vaardigheden worden gedurende de opleiding ontwikkeld en getoetst. Is een equitherapeut bijvoorbeeld niet bekend met de behandelmodellen voor autisme, dan hoort deze persoon ook geen autisten als equitherapeut te begeleiden. Het certificeringssysteem van SHP waakt er bewust voor dat dit soort overschrijdingen niet gebeuren.
Bijkomende kwalificaties en persoonlijke groei
Wel kan een equitherapeut SHP bijkomende kwalificaties verwerven indien kan worden aangetoond dat men over de desbetreffende deskundigheid en praktijkervaring beschikt, en deze specifieke doelgroep of werkvorm verantwoord in het eigen equitherapiemodel kan integreren.
De opleiding zelf richt zich op het aanvullen van de reeds aanwezige hulpverlenings- en hippische kennis en vaardigheden. Daarnaast ligt er een zeer belangrijk accent op het eigen proces van de therapeut en het verkleinen van de eigen blinde vlekken: zowel als mens, als therapeut, en in de relatie tot het paard.
Procesgerichte begeleiding in de praktijk
Vaardigheden binnen de driehoeksrelatie
In de equitherapie wordt gewerkt binnen een unieke driehoeksrelatie tussen paard, cliënt en therapeut. Dit vereist extra vaardigheden van de (zelfs al ervaren) hulpverlener/therapeut die verder reiken dan algemene paardenervaring of een instructeursdiploma.
De therapeut moet zich er in de eerste plaats van bewust zijn hoe de eigen persoonlijke inbreng doorwerkt in de relatie met het paard. Hierin kunnen projectieprocessen, eigen weerstanden en emoties van de therapeut ten opzichte van het therapiepaard een rol spelen, die op professionele wijze begeleid en gereguleerd moeten kunnen worden. Dergelijke vaardigheden worden doorgaans niet geleerd binnen een reguliere therapieopleiding of door ervaring als ruiter of instructeur.
