Niet alleen SHP, maar ook andere internationale organisaties voor Animal Assisted and Mediated Assistance and Therapy zijn het er unaniem over eens dat het niet voldoende is om enkel een zorgberoep of een hippisch diploma op zak te hebben om processen met paarden en cliënten te kunnen begeleiden.
Inmiddels bestaan er diverse kwaliteitsbewakingsorganisaties (voor AMAT en AAT) die zorgen voor de certificering van bedrijven en personen die in deze sector werkzaam zijn. SHP onderhoudt nauw contact met en is aangesloten bij een aantal van deze instanties. Dit is cruciaal om dieren en cliënten te beschermen en om hen in staat te stellen helder te overzien waarop ze kunnen rekenen (zoals het werkmodel, de werkvorm, en ethische en hippische verantwoording) bij de keuze van een therapeut.
In de equitherapie wordt gewerkt binnen een unieke driehoeksrelatie tussen paard, cliënt en therapeut. Dit vereist specifieke vaardigheden van de therapeut die vér uitstijgen boven algemene paardenervaring of een instructeursdiploma.
Vooral moet de therapeut zich professioneel bewust zijn van de eigen persoonlijke inbreng in de relatie met het paard. Hierin kunnen projectieprocessen, persoonlijke weerstanden en emoties van de therapeut ten opzichte van het therapiepaard een rol spelen, die op professionele wijze begeleid moeten kunnen worden.
Dat leer je niet binnen een reguliere therapieopleiding, en evenmin door deskundigheid of ervaring als ruiter of instructeur. Daar komt nog een groot aantal vaardigheden bij die specifiek gericht zijn op het opleiden en inzetten van het paard als co-therapeut.
